Krynickie wody lecznicze. Najcenniejsze w Polsce.
Uzdrowisko Krynica-Żegiestów dysponuje kilkudziesięcioma ujęciami wody, z których siedem stosuje się do kuracji pitnej. Każda z nich ma odrębny skład, wskazania oraz historię. Łączy je jedno: można je wypić wyłącznie w Krynicy-Zdroju, w pijalniach, w których krynickie wody są serwowane od ponad dwustu lat.
Ponad 200 lat tradycji
Pierwsza rozlewnia wód mineralnych w Polsce powstała w Krynicy już w 1808 roku.
Potwierdzone naukowo
Działanie lecznicze krynickich wód mineralnych jest udowodnione długoletnią obserwacją oraz badaniami klinicznymi i fizykochemicznymi.
Dostępne wyłącznie w pijalniach
Tadeusz, Mieczysław, Józef i Zdrój Główny – tych wód nie kupisz w żadnym sklepie. Aby skorzystać z ich leczniczych właściwości, musisz udać się prosto do źródła, czyli do Uzdrowiska Krynica-Żegiestów.
Krynica. Miejsce, gdzie wody leczą od 200 lat.
Pierwszą wzmiankę o Krynicy odnajdujemy w pismach biskupa Maciejewskiego z 1547 roku. Odnotował on istnienie wsi i zwrócił uwagę na miejscowe źródła, dostrzegając niezwykłe właściwości lecznicze tutejszych wód. Ich działaniem szerzej zainteresował się w 1721 roku ksiądz Gabriel Rzączyński. O uzdrawiającej mocy krynickich źródeł opowiada również lokalna legenda o pasterce, która wodą ze Zdroju Głównego uleczyła ukochanego rycerza.
Prawdziwy, udokumentowany rozdział historii krynickiego lecznictwa rozpoczął się jednak w 1788 roku. Wówczas profesor Uniwersytetu Lwowskiego Baltazar Hacquet przeprowadził pierwsze analizy chemiczne miejscowych wód.
Kilkadziesiąt lat później do Krynicy przybył profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego Józef Dietl, którego dziś uznajemy za ojca polskiej balneologii. To jemu uzdrowisko zawdzięcza swój nowoczesny charakter. Z jego inicjatywy powstały Stare Łazienki Mineralne, Dom Zdrojowy oraz Pijalnia Główna przy deptaku.
Krynickie wody lecznicze od dawna znajdują się w centrum zainteresowania medycyny. Ich skuteczność potwierdziły zarówno wieloletnie obserwacje, jak i prowadzone wraz z rozwojem nauki badania fizykochemiczne oraz kliniczne.
Dziś, ponad dwa wieki po pierwszych analizach, wody nadal podawane są tam, gdzie pito je przed laty. Z kubkiem w dłoni, bez pośpiechu, małymi łykami.
Niektóre miejsca leczą samą swoją obecnością.
Krynica jest jednym z nich.
Cztery wody. Cztery historie. Jedno miejsce.
Krynickie wody lecznicze ceniły takie osobistości jak Julian Tuwim, Konstanty Ildefons Gałczyński, Henryk Sienkiewicz, Jan Kiepura czy Helena Modrzejewska. Dziś możesz poznać ich smak, sięgając po jedną z wód dostępnych wyłącznie w Uzdrowisku Krynica-Żegiestów.
Zdrój Główny
woda, od której wszystko się zaczęło
Zdrój Główny to najstarsze krynickie ujęcie, odkryte w 1793 roku. Na jego bazie powstała Kryniczanka – pierwsza woda mineralna rozlewana w Polsce. Dziś Zdrój Główny pozostaje w sercu Pijalni Głównej i jest dostępny wyłącznie dla gości uzdrowiska.
Stosowany wspomagająco przy:
Krenoterapia: choroby układu trawienia, nadczynność tarczycy.
Inhalacje i płukanki: przewlekłe nieżyty alergiczne górnych dróg oddechowych.
Tadeusz
woda bogata w żelazo
Tadeusz to szczawa wodorowęglanowo-wapniowa z wysoką zawartością żelaza, składnika, który rzadko występujące w naturalnych wodach leczniczych. To właśnie żelazo czyni ją wyjątkową na tle pozostałych krynickich wód i decyduje o głównych wskazaniach do jej stosowania.
Stosowany wspomagająco przy:
Krenoterapia: niedokrwistość z niedoboru żelaza, choroby układu trawienia, choroby dróg moczowych i nerek, choroby reumatologiczne, nadczynność tarczycy, osteoporoza.
Inhalacje i płukanki: przewlekłe nieżyty alergiczne górnych dróg oddechowych, paradontoza, zanikowy nieżyt śluzówek.
Mieczysław
woda dla układu pokarmowego i stawów
Mieczysław to szczawa wodorowęglanowo-wapniowa dostępna w Pijalni w Starym Domu Zdrojowym, czyli jednym z najpiękniejszych zabytkowych budynków krynickiego deptaka. Od lat stosowana w kuracjach wspierających układ pokarmowy i moczowy.
Stosowany wspomagająco przy:
Krenoterapia: choroby układu trawienia, skaza moczanowa, choroby dróg moczowych i nerek, choroby reumatologiczne, choroby obwodowego układu krążenia, choroby kobiece, osteoporoza.
Inhalacje i płukanki: przewlekłe nieżyty alergiczne górnych dróg oddechowych, paradontoza, zanikowy nieżyt śluzówek.
Józef
woda o szerokim spektrum działania
Woda Józef jest wydobywana w okolicy Polany Janówki. To woda o jednym z najszerszych zakresów wskazań spośród wszystkich krynickich wód pitnych.
Stosowany wspomagająco przy:
Krenoterapia: choroby dróg moczowych i nerek, obniżanie poziomu cukru, cholesterolu i kwasu moczowego, choroby układu trawienia, choroby reumatologiczne, nadczynność tarczycy, otyłość, osteoporoza.
Inhalacje i płukanki: paradontoza, zanikowy nieżyt śluzówek.
Gdzie spróbować krynickich wód?
W Krynicy-Zdroju działają trzy pijalnie wód.
Pijalnia Główna to nowoczesny budynek w sercu Krynicy umiejscowiony nieopodal Góry Parkowej i tak lubianego przez kuracjuszy i turystów deptaka. W środku serwowane są wody Zuber, Słotwinka, Jan, Tadeusz oraz Zdrój Główny, a odwiedzających zaskoczy strefa zieleni z egzotycznymi roślinami imponujących rozmiarów. Wśród monster, bananowców, paproci i fikusów można się naprawdę zrelaksować.
Pijalnia Jana przy dolnej stacji kolejki na Górę Parkową – skosztujesz tutaj wód Zuber, Jan i Józef.
W pijalni w Starych Łazienkach Mineralnych zwanej Pijalnią Uzdrowiskową można się raczyć wodami: Jan, Zuber, Tadeusz, Zdrój Główny oraz Słotwinka.
Wejście do pijalni jest bezpłatne dla odwiedzających. Kubek lub pijałkę można nabyć na miejscu.
Czym jest krenoterapia i dlaczego warto ją wypróbować?
Krenoterapia, czyli kuracja pitna wodami leczniczymi, to jedna z najstarszych metod stosowanych w medycynie uzdrowiskowej. Polega na regularnym spożywaniu wody o konkretnym składzie, w odpowiedniej temperaturze i o określonych porach.
W Krynicy lekarz uzdrowiskowy dobiera wodę indywidualnie, uwzględniając skład mineralny, wskazania i sposób stosowania.
Efekty krenoterapii budują się stopniowo. Klasyczna kuracja trwa zazwyczaj 3–4 tygodnie. Wielu kuracjuszy wraca do Krynicy regularnie, nie tylko po zdrowie, ale i po rytm oraz niespotykany urok tego miejsca.